Ministerstwo zdrowia przedstawiło projekt ustawy przewidujący utworzenie sieci szpitali. Treść projektu stanie się teraz przedmiotem szerokich konsultacji i uzgodnień, w tym konsultacji z przedstawicielami samorządów terytorialnych oraz korporacji samorządowych.
W uzasadnieniu projektu czytamy, że pomysł utworzenia sieci szpitali zrodził się po przeanalizowaniu kilku najistotniejszych problemów sektora zdrowotnego. Jednym z nich jest niewłaściwa struktura łóżek w opiece stacjonarnej. Analizy i dane statystyczne wskazują na zbyt małą liczbę łóżek opieki długoterminowej wobec nadmiernej ich liczby w opiece krótkoterminowej, tzw. łóżek „ostrych”. W Polsce wskaźnik liczby łóżek krótkoterminowych w przeliczeniu na 1000 mieszkańców w 2003 r. wyniósł 5,1 łóżek, podczas gdy w innych krajach OECD przyjął wartość 3,7 w Wielkiej Brytanii, 3,8 w Francji.
Kolejnym czynnikiem jest stale zmniejszająca się średnia długość hospitalizacji, która w Polsce w 2002 r. wynosiła 7,9 dnia i spadła w porównaniu z rokiem 1990 o 4,6 dnia, przy zachowaniu tendencji w kolejnych latach. Zdaniem Ministerstwa Zdrowia problemem jest także niskie wykorzystanie łóżek. Do 2002 roku stopień wykorzystania łóżek krótkoterminowych w Polsce sukcesywnie wzrastał, natomiast analiza po tym roku (na podstawie danych PZH i CSIOZ) wyraźnie wskazuje na stopniowy, niekorzystny spadek wskaźnika. Średnio ok. 30%, w zależności od specjalności, łóżek szpitalnych „ostrych” pozostaje w Polsce niewykorzystanych.
Problemem jest także niewłaściwa struktura organizacyjna szpitali pod względem specjalistycznego poziomu opieki szpitalnej (oddziały/kliniki wysokospecjalistyczne utworzone w lokalnych szpitalach) oraz niewłaściwa, nierównomierna lokalizacja jednostek opieki szpitalnej.
Powyższe analizy i dane skłoniły resort zdrowia wprowadzenie szeregu zmian, wśród których znalazła się właśnie propozycja utworzenia sieci szpitali, do której zgodnie z projektem może być włączony każdy szpital, jeżeli spełni wymagania określone w ustawie, w tym m.in. wymagania w zakresie: optymalnej liczby łóżek szpitalnych, wskaźnika średniego wykorzystania łóżek szpitalnych, rodzaju i ilości udzielanych świadczeń zdrowotnych zapewniające kompleksowość i ciągłość opieki zdrowotnej, terapii i diagnostyki medycznej w określonym profilu działalności, warunków lokalowych i wyposażenia właściwego do zakresu i rodzaju udzielanych świadczeń zdrowotnych, liczby i kwalifikacji osób udzielających świadczeń zdrowotnych w szpitalu, utrzymania płynności finansowej, określonego poziomu opieki szpitalnej oraz uwarunkowań geograficznych.
Szpitale włączone do sieci szpitali będą podlegać kwalifikacjom co do poziomu opieki szpitalnej. Ustawa ustala trzy poziomy opieki szpitalnej: podstawowy, rozszerzony i wysokospecjalistyczny. Zakwalifikowanie szpitala do określonego poziomu opieki medycznej będzie dokonywane na podstawie: możliwości diagnostyczno-leczniczych szpitala, w tym kwalifikacji personelu medycznego oraz wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną, zakresu i rodzaju udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, w tym świadczeń wysokospecjalistycznych, kompleksowości terapii i diagnostyki w zakresie udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, działalności szpitala w zakresie realizacji zadań dydaktycznych i badawczych lub prowadzenia badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych w dziedzinie nauk medycznych oraz potrzeb zdrowotnych populacji objętej opieką szpitalną.
Decyzję o włączeniu szpitala do sieci podejmuje Minister Zdrowia, na wniosek kierownika szpitala składany za pośrednictwem Regionalnej Rady do Spraw Szpitali, po uzyskaniu opinii Rady do Spraw Szpitalnictwa.
