Rząd przyjął projekt ustawy o ratownictwie medycznym. Premier zapowiedział, że nowe przepisy wejdą w życie od 1 stycznia 2007 roku. Na ratownictwo medyczne w przyszłym roku na być przeznaczone z budżetu państwa ponad 1,2 mld zł.

Nadzór nad funkcjonowaniem systemu na terenie kraju ma sprawować minister zdrowia, a na obszarze województwa - wojewoda. Do obowiązków wojewody ma należeć tworzenie i utrzymywanie centrów powiadamiania ratunkowego oraz zespołów koordynacji ratownictwa medycznego.

Centra powiadamiania mają przyjmować telefoniczne zgłoszenia pod numerem 112 i przekierowywać je do policji, straży pożarnej i pogotowia ratunkowego. Zadaniem zespołów koordynacji ratownictwa medycznego będzie nadzór nad pracą dyspozytorów medycznych oraz zapewnienie współpracy w razie konieczności użycia dodatkowych jednostek spoza danego obszaru.

W systemie będą działać: szpitalne oddziały ratunkowe, zespoły ratownictwa medycznego, w tym także lotnicze, oraz organy administracji rządowej, zajmujące się realizacją zadań z tego zakresu. Zespoły ratownictwa będą dzielić się na specjalistyczne (lekarz plus pielęgniarka lub ratownik; co najmniej trzy osoby) i podstawowe (bez lekarza; co najmniej dwie osoby). Liczba zespołów ratownictwa nie przekroczy trzech na 100 tys. mieszkańców województwa (zespół specjalistyczny i dwa podstawowe).

Zgodnie z projektem, budżet państwa będzie płacił za świadczenia zdrowotne udzielane choremu w tzw. fazie przedszpitalnej, czyli od wypadku do momentu dowiezienia chorego do szpitala. Za świadczenia wykonane na oddziale ratunkowym będzie płacił Narodowy Fundusz Zdrowia.

Ze środków budżetu państwa pozostających do dyspozycji wojewody będą finansowane zespoły ratownictwa medycznego, a z części, którą dysponuje minister zdrowia - lotnicze zespoły ratownictwa medycznego. Natomiast ze środków NFZ będą finansowane świadczenia udzielane przez szpitalne oddziały ratownicze. Wojewoda będzie przekazywał środki finansowe, którymi dysponuje, do właściwego oddziału wojewódzkiego NFZ w formie dotacji celowej.

W projekcie określono także zasady prowadzenia medycznych czynności ratunkowych, m.in. wskazano, kto kieruje akcją i zwrócono uwagę na konieczność utrzymywania podczas akcji stałej łączności z dyspozytorem medycznym. Może nim być osoba posiadająca co najmniej 5-letnie doświadczenie dotyczące ratownictwa medycznego oraz wykształcenie medyczne w zakresie pielęgniarstwa ratunkowego lub uprawnienia ratownika medycznego.

Udzielanie pierwszej pomocy zostanie wprowadzone obowiązkowo do programu nauczania w szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach średnich. Nauka ma obejmować, poza wiadomościami teoretycznymi, zajęcia praktyczne. Lekarze, pielęgniarki i ratownicy medyczni prowadzący edukację będą mieć przygotowanie pedagogiczne, a nauczyciele - zaświadczenie o ukończeniu kursu i uzyskaniu tytułu ratownika.

Przepisy przejściowe ustawy dopuszczają możliwość wykonywania zawodu ratownika medycznego przez absolwentów dwuletnich szkół policealnych oraz trzyletnich studiów I stopnia na kierunku ratownictwo medyczne. Warunkiem jest rozpoczęcie kształcenia w tej specjalności przed 2008 r. Zakres czynności medycznych, które mogą być podejmowane przez ratownika, określi rozporządzenie ministra zdrowia.