26-10-2007   20:39:18
IMED
Strona główna
Sympozjum Przemyśl
Dermatoskopia
Szkolenia
Szkolenia "Medius"
Archiwum "Medius"
Biblioteczka czasopism
Standardy Medyczne
Strona główna
Suplementy
Deklaracja
Jestem lekarzem
Ważne adresy
Medline
Polskie Towarzystwo Medycyny Rodzinnej
Konsultanci krajowi
Akademie Medyczne
Narodowy Fundusz Zdrowia
Polskie Towarzystwa Naukowe
Stacje hemodializ

Ostry zespół wieńcowy z przetrwałym uniesieniem odcinka ST

Dr Grzegorz Karpiński, dr Janusz Kochman, dr Arkadiusz Pietrasik, I Katedra i Klinika Kardiologii
AM w Warszawie, kierownik: prof. dr hab. n. med. Grzegorz Opolski


Poniżej przedstawiamy  elektrokardiogram 57-letniej chorej, która zgłosiła się do Izby Przyjęć z 2,5 godzinnym bólem w klatce piersiowej o charakterze wieńcowym. W wywiadach: nadciśnienie tętnicze, rodzinne występowanie choroby wieńcowej, od trzech tygodni nawracające, krótkotrwałe bóle w klatce piersiowej ustępujące samoistnie.

W wykonanym badaniu elektrokardiograficznym: rytm zatokowy miarowy,  86/min, PR 0,15s, uniesienie odcinka ST i  wysokie załamki T w II, III, aVF; ponadto obniżenie odcinka ST w I, aVL, V1-V5 i wysokie, symetryczne załamki T w V4-V6 (rycina 1).

Współistnienie bólu wieńcowego z powyższym obrazem EKG wskazuje na ostry zespół wieńcowy z uniesieniem ST (rozpoznanie wstępne).

Uniesienie ST w odprowadzeniach II, III, aVF oznacza, że ostrym niedokrwieniem objęta jest ściana dolna lewej komory serca (dawniej tzw. świeży zawał ściany dolnej serca). Uniesienie ST w odprowadzeniu III wyższe niż w odprowadzeniu II z towarzyszącym obniżeniem ST w odprowadzeniu I i aVL powyżej 1,0 mm sugeruje, że tętnicą odpowiedzialną za zawał jest prawa tętnica wieńcowa.

W zawale ściany dolnej z uniesieniem ST w II,III, aVF, obniżenie ST w V1-V3 może występować, zarówno w przypadku zamkniętej dominującej prawej tętnicy wieńcowej, jak i w przypadku zamkniętej gałęzi okalającej (wówczas jednak w I i aVL jest linia izoelektryczna bądź uniesienie ST, natomiast uniesienie ST w III jest Ł niż w II). Obniżenie ST w odprowadzeniach V4-V6 może oznaczać obecność zmian miażdżycowych w lewej tętnicy wieńcowej.

Chorej w trybie pilnym wykonano koronarografię, która wykazała krytyczne zwężenie prawej tętnicy wieńcowej z upośledzeniem przepływu ocenianym według klasyfikacji TIMI na 2 (tętnica odpowiedzialna za zawał), ponadto 53% zwężenie gałęzi przedniej zstępującej (rycina 2 i 3).

Wykonano angioplastykę prawej tętnicy wieńcowej z implantacją stentu, uzyskując prawidłowy przepływ przez tętnicę - TIMI 3 (rycina 4).

W badaniu elektrokardiograficznym wykonanym po zabiegu: rytm zatokowy miarowy, 68/min, normalizacja uniesienia odcinka ST, ujemne załamki T w III i aVF - wskazuje to na cechy reperfuzji na poziomie miokardium (rycina 5).

Elektrokardiograficzne cechy reperfuzji obejmują:
1. redukcja uniesienia ST ł 70% w EKG, w 90 minut od rozpoczęcia leczenia trombolitycznego, bądź po zabiegu pierwotnej angioplastyki wieńcowej
2. pojawienie się ujemnych załamków T w ciągu pierwszych czterech godzin zawału
3. przyspieszony rytm komorowy

Kolejne oznaczenia markerów uszkodzenia mięśnia sercowego tj. troponiny i CK-MB wskazywały na martwicę mięśnia sercowego. W zapisach EKG, nie obserwowano wytworzenia patologicznego załamka Q, jedynie redukcję amplitudy załamka R w odprowadzeniu III, tak więc rozpoznaniem ostatecznym jest świeży zawał serca z uniesieniem odcinka ST, bez wytworzenia załamka Q.


powrót